“voor zijn naam”

zijn er twee of drie uitdrukkingen die onder deze rubriek kunnen worden beschouwd. Er kan een schaduw van verschil worden waargenomen in hun betekenis; Maar in hun praktische toepassing hebben zij in alle opzichten dezelfde kracht. Men zou kunnen worden weergegeven, ” op rekening, “of” door reden, van zijn naam”; een ander als de titel van dit artikel; en nog een, ” namens zijn naam.”In alle drie gelijk het fundamentele idee is de waarde van de naam voor degene die handelt, verdraagt of lijdt; en dit zal ook, zoals we hopen te zien, een voorbeeld vinden in Gods daden van genade jegens zijn volk. De woorden, “uw naam is als zalf uitgestort,” zijn al voor ons geweest, en de uitdrukkingen die nu worden aangevoerd zullen een ander voorbeeld geven van het feit dat het de geur van de naam van Christus is die zowel het hart van God als de harten van zijn volk verrukt. Daarom is het, zoals we lezen in verband met de zegeningen van zijn rechtvaardige Heerschappij tijdens de duizend jaren, dat ” zijn naam zal bestaan in eeuwigheid: zijn naam zal blijven zolang de zon: en de mensen zullen in hem gezegend worden; alle volken zullen hem gezegend noemen.”Ye, throughout eternity we shall continue the song we have learned on earth:

” Thy name we love, Lord Jesus,
And lowly bow before Thee;
and while we live, To Thee we give
All blessing, worship, glory.”

in het eerste geval dat Voor ons ligt, is het de waarde van de naam voor God als zijnde de basis van de uitoefening van zijn vergevende liefde. De apostel Johannes zegt aldus: “mijn lieve kinderen, Ik schrijf jullie omdat jullie zonden jullie vergeven zijn omwille van zijn naam.”(1 Johannes 2: 12.) De hele waarheid van genade is vervat in deze korte uitspraak; want de term “kleine kinderen” in deze Schrift omvat de hele familie van God. Wij leren daaruit, dat God in de vergeving der zonden alleen handelt op grond van de waarde van de naam van zijn geliefde Zoon, maar op grond van zijn naam als degene die Hem verheerlijkt heeft op de aarde, en het werk volbracht, dat hij hem gegeven heeft te doen. Welke misvattingen zouden uit de gedachten van angstige zielen worden verwijderd, als deze eenvoudige waarheid maar zou worden aangehouden! Want dan, in plaats van vermoeide dagen door te brengen in het zoeken naar iets goeds of verdienste in zichzelf, waarop te rusten voor aanvaarding voor God, of als een onbetwistbaar bewijs van hun bekering, zouden zij inzien dat, willen zij behouden worden, het geheel moet zijn door wat Christus voor God is. Laat daarom al deze mensen biddend nadenken over de woorden “ter wille van zijn naam”, aangezien zij, buiten de mogelijkheid van twijfel of vergissing, aantonen dat Gods houding ten opzichte van allen die tot hem komen en hun zonden belijden, geheel afhangt van zijn inschatting van de waarde van de naam van die gezegende die nu aan zijn rechterhand zit. Wat een onveranderlijke en onbeweeglijke rots wordt aldus voor onze zielen verschaft – die rots der eeuwen, inderdaad, waarop wij voor altijd in volmaakte vrede mogen rusten, een vrede die geen verandering van gevoel of ervaring ooit hoeft te beïnvloeden. Laten wij dan nooit ophouden deze gezegende waarheid te verkondigen aan door zonde getroffen en vermoeide zielen, want zij is de kern van Gods blijde boodschap aan de mensen in deze dag van genade.

en, niet alleen hebben we dus de vergeving van onze zonden ontvangen, maar onze voeten worden ook gehouden, terwijl we door de woestijn, op dezelfde manier. We lezen bijvoorbeeld in Psalm 23: “hij verkwikt mijn ziel; Hij leidt mij op de paden der gerechtigheid, om Zijns Naams wil.”Dat wil zeggen, God heeft alles voor ons ondernomen op dezelfde grond als dat waarop hij onze zonden heeft vergeven. Het motief voor al zijn activiteiten van genade en liefde, van zijn onveranderlijke houding, van zijn waakzame zorg en bescherming, wordt gevonden in Christus, en niet in onszelf. Dit is gezegend geïllustreerd in de Psalm vanwaar de bovenstaande citaat is genomen; alleen hier, het is de Heer als onze herder, handelen eerder vanuit zijn eigen hart, en uit de relatie die hij is blij om aan te nemen ten opzichte van zijn volk. Het eenvoudige argument is, als hij onze herder is geworden, zal hij alles wat nodig is voor ons, hetzij op onze pelgrimspad, of als het passeren van de vallei van de schaduw van de dood. Maar het geciteerde vers laat zien dat het omwille van zijn eigen naam is dat hij deze relaties van genade onderhoudt. Als we moe, ontmoedigd, ontmoedigd of depressief zijn, herstelt hij onze zielen; en omdat hij voortdurend leiding nodig heeft, met elk verlangen om zijn paden te betreden, maar vaak niet in staat om ze te onderscheiden, heeft hij zich aan ons hoofd geplaatst, en leidt ons op de paden van gerechtigheid omwille van zijn naam. Als dan de naam van Christus zo onuitsprekelijk kostbaar is voor God, en als hij de al-effectieve basis vormt van zijn omgang met ons, hoe moeten we dan ijverig proberen om in gemeenschap met hem te zijn over het, en dus, met een zwak gevoel van de waarde ervan, vreugde om onszelf te verliezen in het, rust in het in onze benadering van God, zoals hij rust in het in zijn relaties met ons.Gemeenschap met het hart van God, wat betreft de kostbaarheid van de naam van Christus, is het ware geheim van de onwelkome toewijding en moed van veel van zijn volgelingen. De apostel Paulus kan als een speciale illustratie hiervan worden genoemd, ook al worden de woorden “omwille van zijn naam” niet gebruikt. In gevangenschap, en niet meer in staat om zijn gezegende boodschap te brengen, was het zijn troost, ondanks de gemengde motieven die de activiteit van velen beheersten, dat Christus gepredikt werd, en hierin deed hij en zou zich verheugen, in het vooruitzicht van de dood op elk moment; want hij wist niet anders dan dat hij onmiddellijk voor de leeuwen geworpen zou worden. Al zijn verwachting en hoop was, dat hij Zoo bewaard en onderhouden zou worden, dat Christus in zijn lichaam verheerlijkt zou worden, hetzij door het leven, hetzij door den dood. Verzonken in zijn object, begrenste alleen Christus zijn horizon; en daarom in Christus ‘ naam was hij bereid om alles en alles te lijden, als hij maar de heerlijkheid van zijn gezegende naam kon brengen. Op dezelfde manier lezen we in een andere brief van hen die de naam van Christus zo onuitwisbaar in hun hart hadden gegraveerd dat ze, omwille van hem, vreugdevol de bederf van hun goederen namen; van anderen, die beproevingen hadden van wrede bespotting en geselen, van banden en gevangenzettingen; en van anderen, die wederom in stukken werden gezaagd, of met het zwaard gedood, terwijl als sommigen van het martelaarschap ontsnapten, zij moesten ronddwalen in schaapsvellen en geitenvellen, berooid, gekweld en gekweld. (Hebreeën 10, 11.)

dit lijdende karakter van het pad van zijn discipelen was vaak het thema van de instructie van onze Heer. Zo ver van het voor hen verbergen van de verdrukkingen en vervolgingen die zij zouden tegenkomen, waarschuwde hij hen bij elke mogelijke gelegenheid voor wat zij zouden moeten doorstaan omwille van zijn naam. Zo zegt hij bijvoorbeeld in de Bergrede: “Zalig zijt gij, wanneer de mensen u zullen beschimpen, en u vervolgen, en alle kwaad tegen u valselijk zullen zeggen, om Mijnentwil”; op een andere tijd, “dan zullen zij u overleveren om verdrukt te worden, en zullen u doden; en gij zult gehaat worden van alle volken, om Mijns Naams wil”; En wederom, “Indien zij mij vervolgd hebben, zullen zij u ook vervolgen”.; “De tijd komt, dat een ieder, die u doodt, zal denken, dat hij God dient.”Alzo geschiedde het; want Paulus schreef (verwijzend naar de Psalmen): om uwentwil worden wij den gansen dag gedood; wij worden gerekend als schapen ter slachting.”Maar indien onze gezegende Heer ons van te voren heeft gewaarschuwd voor wat ons door de belijdenis van zijn naam kan worden verwekt, heeft hij ook de nodige ondersteuning en troost geboden. Van zichzelf, op zijn weg door deze wereld, staat geschreven dat hij voor de vreugde die hem voor ogen stond, het kruis verdroeg, de schande verachtend.; en voor onze bemoediging heeft hij deze woorden opgeschreven, ” een iegelijk, die huizen, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of landerijen verlaten heeft, om Mijns Naams wil, zal honderdvoudig ontvangen, en het eeuwige leven erven.”

lijden met Christus is een noodzaak, in zekere mate, als we de kinderen van God zijn; maar lijden voor Christus is een voorrecht verbonden aan trouw in zijn dienst. Als voorbeeld hiervan kan de zaak van Petrus en Johannes worden aangevoerd. Het was hun verboden in de naam van Jezus te spreken of te onderwijzen, toen zij voor de Joodse Raad waren opgeroepen; maar zij gehoorzaamden God in plaats van de mensen en gingen door met hun gezegende werk. Opnieuw gearresteerd, nadat ze op wonderbaarlijke wijze uit de gevangenis waren bevrijd, werden ze geslagen en beval dat ze niet in de naam van Jezus moesten spreken. Werden zij ontmoedigd, of werden zij ontmoedigd, om hetgeen zij te verduren hadden? Zo verre van dat, gingen zij van het aangezicht des Raads af, verblijdende, dat zij waardig geacht werden te lijden onder zijn naam. (Handelingen 5: 40-41. Wat is dan het geheim van deze superioriteit ten opzichte van schaamte en lijden? Het is de kostbaarheid van Christus voor de harten van zijn volk, de verzekering van zijn aanwezigheid bij hen, en de wetenschap dat zelfs de dood is slechts de weg van het leven in zijn eeuwige tegenwoordigheid. Indien hij om onzeentwil arm geworden is, opdat wij door zijn armoede rijk zouden worden, zo is het zeker niet groot, indien wij door de genade geleerd worden, gelijk Mozes, de smaadheid van Christus meer rijkdom te tellen, dan de schatten van Egypte, en indien wij bereid zijn vervolging te ondergaan, en het verlies van alles hier te verduren, om Zijns Naams wil.

nog een ander voorbeeld van de kracht van de naam van Christus kan worden overwogen. In de derde brief van Johannes lezen we van sommigen die, “om Zijns Naams wil,” heengingen en niets van de heidenen namen. De vorm van de zinsnede “om zijn naam” in deze Schrift komt precies overeen met die van Petrus en Johannes in Handelingen 5; en we hebben dus begrepen dat het de waarde van de naam van Christus in hun harten was die de laatste ertoe bracht zich te verheugen in het lijden, en de eerste om steun van de wereld in zijn dienst te weigeren. Wel zou het voor de Kerk van God geweest zijn als het voorbeeld van deze toegewijde dienaren was gevolgd. Niets heeft het christendom zo gecorrumpeerd als de acceptatie van wereldse hulp voor de bevordering van zijn objecten. Voordat de Here gekruisigd werd, zei hij tegen zijn discipelen: “toen ik u zonder tas, muilband en schoenen stuurde, ontbrak het u aan iets? En zij zeiden: niets.”Is hij minder teder in zijn zorg over zijn dienaren, nu hij wordt verheerlijkt aan de rechterhand van God? Een nobel leger van toegewijde dienaren in alle delen van de wereld zal graag getuigen dat ook zij, hoewel zonder verzekerde steun van de mens, en het weigeren van hulp van de wereld, niets hebben ontbroken. En het zou het begin zijn van een nieuw tijdperk in christelijke dienstbaarheid, en in het bijzonder christelijke missies, als degenen die zich ermee bezighouden zouden uitgaan in hetzelfde eenvoudige geloof in de al-toereikendheid van de naam van hun Heer. In de laatste dagen van de geschiedenis van de kerk op aarde mogen vele ware arbeiders worden opgewekt en uitgezonden in de oogst door de Heer van de oogst – mensen voor wie de naam van Christus zo kostbaar zal zijn, dat zij daarin hun enige motief, de enige stimulans voor hun ijver en hun overvloedige rechtvaardiging voor volledige afhankelijkheid van hem voor al hun noodzakelijke steun mogen vinden.

de lezer zal veel Stichting vinden in het opsporen van andere gevallen in de Schrift; en ons gebed is dat een ieder die daartoe aangemoedigd wordt door het lezen van wat geschreven is, kan vinden, terwijl hij zo bezig is, dat zijn hart vollediger wordt getrokken in de aanbidding en lof van onze gezegende Heer en Verlosser, en dat het zijn ene alles absorberende verlangen mag worden, in zijn hele toekomstige leven, om eer te brengen aan deze kostbare naam.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.